Tam: "3 jaar geleden op de Weissensee"

Gepubliceerd op 28 januari 2020 om 19:49

3 Jaar geleden was ik er bij toen Jos naar de Weissensee ging om de alternatieve Elstedentocht te rijden. Ik kon met hem mee omdat ik toen op een kruispunt stond in mijn leven. Jonge kinderen, werk wat niet meer paste en aan de slag met mijn jeugdtrauma's. Mijn vader overleed de dag nadat ik onderstaande schreef en net voordat Jos starte voor zijn 200km onder nog erbarmelijke omstandigheden als vandaag.

Maar jeetje nooit kunnen bedenken dat Jos op zo een jonge leeftijd dezelfde ziekte zou kunnen krijgen als waar mijn vader aan overleden was. Mijn vader was geen prater en heeft gestreden tot de allerlaatste seconde. Ik vond het moeilijk om niet betrokken te worden in dit proces en daarom ook die ontzettend mooie site van ons. Toen konden we ons niet indenken hoeveel het bijhouden van de blog zou kunnen betekenen.

En nu 3 jaar later ben ik gewoon speltherapeut en heb ik een eigen praktijk opgezet en dat allemaal door te vallen en op te staan. Het is een mega proces geweest, maar jeetje wat ben ik gegroeid en heb ik mijn krachten leren kennen.

 

Lieve Pap, zo ver weg maar toch zo dichtbij. Even alleen in gedachten in een waanzinnige omgeving op het ijs. Wat heb ik vaak terug gedacht aan de tijd samen op het ijs. Wat was dat afzien op mijn kunstschaatsjes rondjes rijden op de Zwaakse Weel. Maar wat was ik blij en trots met de 12,5 km die we toen hadden gereden. Ook hier is het afzien doordat het ook hier aan het dooien is, maar wat is het mooi om hier te mogen zijn en even niks te hoeven en te kunnen stil staan bij mezelf. Wat ben ik blij dat ik ook zo een doorzettingsvermogen heb. Ik zet gewoon mijn ene been voor de andere en ik kom er. Een keer vallen en gewoon lachend weer opstaan en verder gaan. En vooral zo ontzettend genieten en dankbaar zijn dat het me dan toch gewoon gelukt is om de hele ronde uit te rijden. Wat is het leven dan mooi, maar zo verdrietig tegelijk en wat fijn dat ik hier dan gewoon even mag zijn en mag genieten en rouwen. Lieve Pap, bedankt!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Sylvia
een jaar geleden

Julie zijn toppers, Tamara. Wat zijn jullie er krachtig uitgekomen.

Joke Slabbekoorn
een jaar geleden

Mooi geschreven weer, en wat heb je een groei gemaakt in deze moeilijke omstandigheden! (h) echt team zijn jullie..