De Belletjes

Maart is de maand waarin extra aandacht wordt gevraagd voor darmkanker. Voor veel mensen is dat een maand van bewustwording. Voor mij is het ook een maand die ieder jaar weer iets aanraakt.

Afgelopen maand meldde ik me aan bij Lexa,omdat ik voelde dat ik weer open wilde staanvoor iemand met wie ik mooie dingen zou kunnen delen.Het was een totaal nieuwe wereld voor me,waarin ik allerlei verschillende mannen voorbij zag komen.

Soms lijkt het leven een rechte lijn.Van kind naar volwassene, van gisteren naar vandaag.Maar als ik terugkijk, zie ik dat mijn leven veel meer een cirkel is —één die steeds weer begint bij voelen, verliezen, en opnieuw durven openen.

Vandaag hing ik niks vermoedend de slingers op in de spelkamer voor een meisje wat vandaag jarig was! Het voelde anders en op de weg terug naar huis wist ik het toen de zon ook ging schijnen, nadat de mist was weggetrokken. Toen ik daar fietste was het precies 2,5 jaar geleden dat Jos zijn laatste adem uitblies in het bijzijn van mij, Joyce en de huisarts. Een ontzettend heftig moment, waarop de wereld even helemaal stil stond. Je kan iemand niet voorbereiden op dat moment dat het leven voorgoed een voor en een na heeft. Jos liet de kinderen het gedicht van Toon Hermans "Er moeten mensen zijn die zonnen aansteken" zien en samen aten we een taartje wat Joey speciaal voor deze dag helemaal zelf gekocht heeft in de winkel. Na het overlijden van Jos zag ik dat hij nog zijn laatste blog had geschreven en nu ik dit typ merk ik weer hoe bijzonder het is om deze blog terug te mochten lezen en te hebben. 

Wie heeft hier de meeste lol 😁, heel dankbaar en blij met deze mooie foto gewoon heerlijk in het moment genomen door de lieve papa van Joyce. Ook al staat Jos niet zelf op de foto en heeft hij deze mooie foto gemaakt van de 3 mensen uit zijn leven die veel voor hem betekende voel ik de ♥ er van af stralen als ik terug kijk naar deze foto. Ik kan het niet vaak genoeg delen en zeggen, maar geniet van alle momenten hoe klein ze ook zijn. Het helpt je in de tijden dat het lastiger gaat en om je dan te laten herinneren waar het echt om gaat. Voor mij is dat het volgen van mijn gevoel en wat op dat moment goed voelt. Ik gun het iedereen om meer te leven vanuit zijn of haar intuïtie en echt te durven invoelen wat op dit moment het beste voelt. Iedereen is authentiek en mooi van zichzelf, maar durf jij die mooie kant van jezelf ook echt te laten zien. Eerlijk, ik durfde dat ook niet en vond het lang heel lastig om mijn gevoel uit te spreken naar anderen toe, waardoor ik heel lang niet mezelf durfde te zijn en ik ook niet tot mijn recht kwam. Het afgelopen jaar was voor mij het jaar om nog meer te gaan voelen en te spreken vanuit van ♥  Mede door mijn opleiding bij Soul and Intuition durf ik me steeds meer uit te spreken en te laten zien wie ik in essentie ben.

Vandaag vieren we de verjaardag van Marijn het jongere broertje van Jos, maar dan met een heel dubbel gevoel. Natuurlijk is het feest want het is zijn geboortedag 44 jaar geleden. Ik kan me niet voorstellen hoe het moet voelen om nu een jaar ouder te zijn dan je eigen oudere broer die ook heel graag 44 had geworden, maar die dat net niet heeft mogen worden. Ik weet wel dat ik het zelf ook heel gek en confronterend vond dat ik zo snel ouder leek te worden ten opzichte van de leeftijd die Jos had mogen worden. Het voelde voor mij als dat er steeds meer nieuwe herinneringen kwamen waar Jos geen onderdeel meer van uitmaakte. Het is niet te bevatten hoe snel het allemaal gaat en hoeveel dingen we alweer hebben gemaakt zonder Jos hier fysiek bij ons.