Jos: "Een half jaar kanker"

Gepubliceerd op 17 september 2018 om 00:13

16 maart 2018. Die datum staat net zo in mijn geheugen gegrift als de verjaardagen van Joyce en Joey. Nu is het 16 september 2018. Ik weet een half jaar dat ik kanker heb.

Wat een half jaar is het geweest. Als iemand me dit verteld had toen ze mij gelukkig 2018 wensten aan het begin van dit jaar had ik het niet geloofd. Er is zo ongelooflijk veel op mij afgekomen. De diagnose zelf een half jaar geleden, het drama rond het wisselen van het ziekenhuis waardoor we wekenlang in spanning hebben gezeten of mijn kanker behandelbaar is, mijn stoma, de chemokuren die bijna direct opgevolgd werden door de bestralingen en het vooruitzicht van nog twee operaties. En dat is dan alleen nog maar mijn ziekte.

Ik kijk terug op een moeilijk en zwaar half jaar. Met diepte- en hoogtepunten. Het dieptepunt was voor mij de MDL-arts in Tilburg. Een van de hoogtepunten is hoeveel kaartjes, bezoekjes, steunbetuigingen en reacties ik heb gehad. Ik kan iedereen niet genoeg zeggen hoeveel ik dit waardeer.

Ik begin uit te kijken naar de operatie. Van mij mag de kanker mijn lijf uit. Ik heb door de kanker een enorme schat aan levenservaring opgedaan. Toch had ik liever naar mijn werk gegaan. Het afgelopen half jaar heeft de strijd tegen kanker mijn leven bepaald, maar liever heb ik zelf de touwtjes in handen!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Bram en Marie Slabbekoorn
3 jaar geleden

Jos,veel kracht en strerkte gewenst voor de volgende periode, je doe het voortreffelijk en krijgt zo de touwtjes zeker en vast weer in handen.Groeten Bram en Marie

Mark Robinson
3 jaar geleden

Goed om te lezen hoe positief je bent Jos! Sterkte voor jou en natuurlijk jouw gezin!

Rinus en Marieke.
3 jaar geleden

Een positieve opmerking van je dat je begint uit te kijken naar je twee operaties. We begrijpen goed dat je de kanker graag uit je lijf wilt hebben. Wat zo'n half jaar allemaal met een mens kan doen, daar staan we soms te weinig bij stil. Tot dat het zover is ! Het is altijd bij een ander maar zodra het jezelf raakt komt de klap flink aan en wij kunnen alleen maar met jullie meeleven. Wij kunnen niet voelen wat jullie allemaal door hebben moeten maken. We "wachten op afstand" ook op die operaties die jij nog moet ondergaan. Maar wij voelen niet wat jij / jullie allemaal voelen en mee maken !!!1 Heel veel STERKTE !!!!!!!!!!!!!!